Write a commentنویسنده: فرخ باور
ویرایش: نویدا س نبی پور
ایران سرزمین انقلاب میان انحطاط مافیایی و احیای انقلابی زیر آتش جنگ است و پیش می رود. جنگ همیشه باعث انقلاب شده و ضربه ی آخر امپریالیسم به سر و بدن ایران باعث فوران آتشی شد که جبهه ی سازشکاران و مافیای قدرت را پَس رانده است. خطر واکنش ضدانقلاب زیاد است، آقای خرازی خطر را گوشزد کرد و چاره را در جهش بیشتر و در حمله ی نهایی به دشمن دانست. رَوَند احیای انقلاب بشدت آغاز شده و شورش مردم بشعار جنگ تا پیروزی و زدن قلب دشمن جان مایه ی انقلابی دیگر شده که این بار علیه الیگارشی مالی، فساد اداری و چپاول زیربنای حکومت و انقلاب اسلامی خیز برداشته، حیدر شیر است، ژیان علی و حیدر کرار جنگ خیبر است . روندِ احیاء در اختیار آیت الله مجتبی خامنه ایست که تازه قدم به میدان نهاده اند، در نخستین گام، دو سردار انقلابی را در دو نهاد مدیریت کشور انتصاب کرد. روند پرقدرت احیای انقلابی در انتصاب محمد باقر ذوالقدروعلی اکبر احمدیان خودرا نشان داد ..و این فقط آغاز کار است.
با بستن تنگه هرمز و زدن آنطرف آب -امارات بعنوان بانک مرکزی و بورس اصلی سرمایه داران ایران، و بحرین بعنوان مرکز اصلی نظامی دشمن و پایگاه ناوگان پنجم آمریکا- درواقع ضربه ای مرگبار بر شبکه ی قاچاق، فرار مالی و سرمایه های معلق وارد و زیر پای عبدالناصر همتی سست شده است و از او مردی پوشالی ساخته است. تسویه حساب و نمک زدایی از آلودگیها هم از بالا و هم از پایین، از سر و ته جامعه آغاز و نه تنها وا نمی ایستد، که با شدت جنگ، جهنده تر می شود.
خطر اینجاست که مشکلات روشن نشده و مدیران تصویب بیست دقیقه ای برجام هنوز لبخند تلخزنان نمد میمالند. از حمید قمبری و مجید تخت روانچی خبری نیست اما تخت روانِ شورشِ مردم کار را وسط گدار رها نمی کند. وفاق آنجا نبود، اینجاست، و این همان یگانگی پرشور و آگاهانه ی مردم است که هم عقل دارد هم منطق، و با شعارهای خود هم برنامه می دهد و هم راهکار. رفراندوم می کند که راه کجاست و چاه کجا، سازشکار را محکوم می کند، حمله را بهترین دفاع می داند و فرماندهان را به سر به نیست کردن اسرائیل تشویق می کند. انقلاب در حال احیاء است اما دولت هنوز در دست سازشکاران باقی مانده. انقلابی دیگر براه افتاده تعارف نمی شناسد و از چاله چوله های جنگ داخلی نیز میگذرد. جنگهای داخلی نتبجه وجود طبقات متخاصم اند اما از جنگهای قومی خبری نیست و این دلیلی بر آگاهی مردم ایرانست. دشمن را دیوانه انگاشتن دیوانگی است. ترامپ در ایران هم کانال دارد و هم نقب، هم رفیق دارد و هم شریک. بند ناف پاره نشده به زیر رفته اما از دیده ی تیز پنهان نمانده. او میگوید از تماسهایش اسم نمی بَرَد زیرا آنها را می کشند. درست میگوید. مردم سازشکارانی را که به دنبال آتش بس و آشتی و مذاکره هستند محاکمه ی صحرایی کرده سپس در موزه ی تاریخ مومیایی می کنند. اما سازمان و برنامه لازم است.
چه کسانی الان در ایران به دنبال پایان جنگ هستند؟ پاستور نماینده ی بازرگانان بزرگی است که در جنگ آسیب دیده اند. بشماریم: مناطق ویژه ی اقتصادی از اروند رود تا چابهار و بندر انزلی تحت شرایط اقتصاد جنگ و فورس ماژور، آزادی عمل معاملاتِ خصوصی خود را از دست داده اند. قاچاقچی های بزرگ فروش نفت و مشتقات پتروشیمی در آتش جنگ و حمله به بانکهای امارات سوخته اند. اگر اینها موفق شوند، صلح و آشتی بوجود نمی آید. دوباره دوره ا ی کوتاه از نه جنگ و نه صلح پیش می آید که شکسته شدنش بستگی به این دارد که کی زودتر حمله را شروع کند. اما این جناح عملا درحال شکست است. چندین ناو جنگی آمریکا درحال رسیدن به منطقه ی جنگی است. انصارالله باب المندب را فعلا به روی آنها نبسته و این کار چند دلیل دارد. اما اگر مجلس خروج ازNPT را تصویب کند کار تمام است..
آنچه که می بینیم خودجوش نیست و همه جا سازمانش پخش است، اما استخوان بندی و برنامه ی انقلابی لازم دارد که هنوز پیدا نیست. این کاریست که لازم است نیروهای انقلابی هنگام نبرد انجام دهند. کارگران در کنار بسیج مسلح شوند و مراکز تولید را در اختیار بگیرند. صدای چنین خبری در دنیا می پیچد. تولید را در اختیار گرفته مدیریت کنند. بانکهای خصوصی جمع شوند. صنعت نفت از تولید تا پخش دولتی شود، آب و انرژی و سد و زمین های بزرگ و معدن در بیت المال قرار بگیرند. شوراها سروسامان بگیرند و هم در برنامه هم اجرا فعال شوند. قدرت به مردم سپرده شود. راهی نمانده تا در حین جنگ حکومت مردمی شود.. چنین باد
۱۴۰۵/۰۱/۱۲
